Actueel

Blog Nicole Teeuwen Per 1 februari begonnen met een vaartje

 

Per 1 februari begonnen met een vaartje

(en daarvoor ook al een beetje)

Als jullie dit blog lezen is het al 1 februari geweest. Dan ben ik al begonnen aan deze prachtige opdracht als voorzitter van de Sectorraad van het Praktijkonderwijs. Een mooie opdracht waar ik veel zin in heb.

De wens was dat ik per 1 december zou kunnen starten in deze functie. Dat was, gezien het gehele selectietraject geen optie, maar ik kon wel beloven dat ik in december en januari veel cruciale bijeenkomsten kon bijwonen voor en namens de Sectorraad, samen met Paul Prior. Zoals de Jong Volwassenen Top, de kennismakingsbijeenkomst met Sociale Zaken, kennis maken met de Inspectie voor het VO, de bestuursvergadering van de VO-raad. Dat gaf een mooi overzicht van de beelden van het Praktijkonderwijs. Die beelden blijken te variëren, van relatief onbekend (de Jong Volwassenen Top), tot zeer gewaardeerd. Dat laatste was vooral duidelijk bij de VO-raad, en de Inspectie. Ik zou zeggen, goed werk door mijn voorganger en bestuur. Die hebben enorm goed duidelijk gemaakt wat de meerwaarde is van het Praktijkonderwijs.

Het meest inspirerend vond ik de PrO-dag van 13 december. Natuurlijk heb ik eerder conferenties, en congressen gezien. Die zijn meestal ook uitbesteedt aan dure bureaus. Ik heb op de PrO-dag gezien wat goed samenwerken kan doen: een goed georganiseerde dag organiseren, met eigen mensen! Goed georganiseerde workshops, een mooi wandelgangenprogramma, de nodige gadgets, maar vooral een geweldige sfeer. En voor mij een uitgelezen moment om zoveel PrO-mensen te ontmoeten! De dag is, het zal u niet verbazen, dan ook positief geëvalueerd. Hulde aan de organisatie.

Naast de workshops was er een plenair programma, waarbij toch wel het hoogtepunt het optreden van Jaap Bresser was. In zijn boek Waar een wiel is, is een weg vertelt hij over het moment dat hij op zijn 21e zijn nek brak tijdens het duiken aan de Portugese kust. Een zeer ernstig ongeval waarmee hij voor de rest van zijn leven in een rolstoel zou belanden. Maar eerst wachtte hem nog een verblijf in een ziekenhuis in Portugal. ’s Nachts werd hij vaak in blinde paniek wakker. Zoals velen voor en na hem, aan de Portugese kust vinden veel duikongevallen plaats. Hij schreeuwde het uit, maar niemand kwam. De meeste verplegers gingen immers direct vinken. Ze hadden dit al zo vaak gezien: ze checkten de monitoren, keken of de bloeddruk in orde was en controleerden zijn hartslag. En gingen dan weer weg. Behalve Carlos. Carlos was een verpleger die snapte wat echt nodig is: hij checkte ook alle monitoren, en liep vervolgens naar Jaap toe, legde een hand op zijn schouder en zei: 'It’s okay’. Het maakte voor Jaap alle verschil in de wereld.

Het was een prachtig verteld en levensecht verhaal dat vrijwel iedereen in de zaal emotioneerde.

Een ander mooi moment op het congres was de toespraak van Paul Rosenmöller. Nogmaals benadrukte hij dat het Praktijkonderwijs en wat de kinderen daar presteren binnen hun eigen mogelijkheden hem tot tranen toe kunnen roeren. Hij sprak over de kracht van het PrO, en wat dat betekent in beleidstermen: een eigenstandige positie voor deze schoolsoort. De VO-raad en de Sectorraad hebben gezamenlijk gewerkt aan een gemeenschappelijke agenda, waaruit Paul diverse thema’s benadrukte. En dat vind ik mooi, want dat betekent dat we juist voor deze groep leerlingen gezamenlijk de belangen kunnen behartigen.

Natuurlijk, er moet nog veel gebeuren, anders had ik niet aan deze klus hoeven te beginnen, en er zijn nog genoeg vraagstukken op te lossen. Maar de flow die ik voel en zie bij beleidsmakers en bestuurders jegens het PrO is heel erg goed. Het wordt een strijd, maar een strijd met een vaartje. Een vaart die door het huidige bestuur al is gegenereerd.

Ik ben door veel scholen uitgenodigd langs te komen. Voor een werkbezoek. Dat doe ik graag!  Naast de regio-bijeenkomsten die ik graag wil bijwonen, ga ik dat zeker doen de komende tijd. Anita Zeeman maakt deze afspraken momenteel. Ik hoop iedereen die me heeft uitgenodigd op afzienbare tijd te zien!

We gaan (en zijn) keihard aan het werk met elkaar voor het PrO, en om de sector vooruit te helpen. Maar het is ook goed om ons te realiseren, dat we al op de goede weg zijn. De sector heeft door zich puur op de inhoud en het belang van de leerlingen te richten, al veel goodwill in het land. Het is nu zaak deze zo goed mogelijk te richten. Daarom mogen we, net als de verpleger Carlos bij Jaap Bresser in Portugal deed, best eens tegen elkaar zeggen: “we zijn op de goede weg: it’s okay”.

Nicole Teeuwen

Voorzitter Sectorraad Praktijkonderwijs

 

Blijf op de hoogte van het laatste nieuws